Słowo Pomorskie, 1 kwietnia 1928 r.

Będziemy mieli łazienki. Brak w naszem mieście łazienek, z których mogłyby korzystać szerokie warstwy ludności b. dotkliwie daje się odczuwać. Dowiadujemy się atoli, że brak ten niebawem zostanie usunięty. Inicjatywę w swoje ręce ujęła miejska kasa chorych, która zamierza pobudować własny gmach. Będą tam mieścić się obok lokali dla administracji, ambulatorjum, apteki, zakładu fizykalnego i wodoleczniczego także łazienki publiczne. Gmach kasy chorych ma stanąć przy zbiegu ulic 3 Maja i Odrodzenia. Koszty wyniosę ok. 700 000 zł. Odpowiedni plac miasto przydzieliło bezpłatnie. Budowa rozpocznie się jeszcze w tym roku i ukończoną zostanie na przyszły rok.

W ten sposób wreszcie będziemy mogli powiedzieć, że płacone z krwawo zarobionego grosza składki na kasę chorych nie pójdą na marne.

Słowo Pomorskie, 9 września 1928 r.

"Dom Zdrowia" w Toruniu. Stanie niebawem przy ul. 3 Maja. — Wznosi go miejska kasa chorych.
Kasa chorych m. Torunia przystąpiła już do budowy okazałego gmachu, który będzie prawdziwym "domem zdrowia".

Olbrzymi 3-piętrowy blok stanie przy ul. 3 Maja, będzie zbudowany i urządzony podług najnowszych wymagań technicznych tudzież wiedzy lekarskiej i mieścić będzie: gabinety lekarskie: uszny, oczny, chorób wewnętrznych, wenerologiczny, dentystyczny, salę operacyjną, gabinet ełektro- i wodno-leczniczy, poradnię dla matek i przeciwgruźliczą, stację dożywiania dzieci itp. Co zaś najważniejsze dla mieszkańców Torunia, to to, że mieścić się też będą obszerne łaźnie z kąpielami w wannach i natryskowemi osobno dla mężczyzn i dla kobiet. Ubezpieczeni w kasie chorych korzystać będą z tych łaźni zupełnie bezpłatnie, wszyscy inni — za nieznaczną opłatą. Brak łaźni w Toruniu oddawna daje się dotkliwie we znaki mieszkańcom miasta, wiadomość więc o budowie łaźni niewątpliwie powitają wszyscy z uznaniem.

Oprócz wymienionych "dom zdrowia" posiadać będzie także gabinet lekarza naczelnego, biura zarzadu kasy chorych i mieszkanie dla dyrektora.

Projekt budowli, która utrzymana jest w prostym, niewymuszonym a miłym dla oka stylu nowoczesnym, opracował budowniczy p. Kaz. Ulatowski, który też ma nadzór nad pracami budowianemi; prace te wykonywa firma budowlana p. Szneidera. Ogólny koszt budowy wyniesie ok. 700.000 zł.

Materiał budowlany oddawna jut jest na miejsce budowy zwożony, jednak wskutek zatargu, jaki powstał między projektodawcą gmachu a zarzędem kasy chorych, rozpoczęcie prac uległo zwłoce. Dowiadujemy się, że zatarg ten został już zlikwidowany ku obopólnemu zadowoleniu i obecnie nic już nie stoi na przeszkodzie, by nowa okazała budowla zapełniła pusty dotąd plac przed fabryką Drewitza. A Toruniowi przybędzie i okazały gmach i pożyteczny zakład.

Słowo Pomorskie, 27 września 1928 r.

"Pałac Zdrowia" w Toruniu. Stanie niebawem przy ul. 3 maja. - Założono już kamień węgielny.

Można mieć rozmaite zastrzeżenia, co do racji bytu narzuconych nam przez ustawodawstwo urządzeń i insytucyj socjalnych, trudno jednak nie przyznać, że jeśli insytucje te kierowane są przez właściwych ludzi a tem samem działalność ich idzie po linji żywotnych interesów obywateli - przynoszą one niewątpliwy pożytek. Do instytucyj takich należą m.in. także kasy chorych.

Taka kasa chorych, która nie ogranicza się tylko do ściągania z ubezpieczonych składek, ale daje im także pewien równoważnik materjalny - w zupełności cieszyć się będzie naszem gorącem uznaniem. Na te właśnie tory wkracza najwidoczniej toruńska Miejska Kasa Chorych, która rozpoczęła obecnie budowę własnego gmachu, który będzie istnym "pałacem zdrowia". O budowli tej i jej projektach pisaliśmy już parokrotnie i napiszemy jeszcze, skoro tylko projekt pięknej budowli pomysłu inż. K. Ulatowskiego "przeniesiony" zostanie z papieru na grunt trwały, skoro tylko linje, kreski i zakrętasy planów przeistoczą się w wyniosłe mury, co, jak nas zapewniano, nastąpić ma "po amerykańsku". Obecnie życzyć tylko możemy inicjatorom tego zbożnego dzieła, by je pomyślnie do skutku doprowadzili.

Gmach Miejskiej Kasy Chorych w Toruniu, jak wiadomo, ma stanąć przy ul. 3 Maja, zajmując znaczną przestrzeń pustego dotychczas placu, zamkniętego ul. 3 Maja, Odrodzenia i Grudziądzką (obok fabr. Drewitza). Prace są już w pełnym toku, fundamenty już założono, wykonana nawet została znaczna część suteryn. Aby zaś stało się tradycji zadość dokonano w ub. wtorek 25 bm. uroczystego aktu założenia kamienia "węgielnego".

Dnia tego o godz. 17 stawił się na miejsce budowy zarząd kasy chorych prawie w komplecie z prezesem p. Antczakiem na czele.

Administrację kasy chorych reprezentował dyr. M. Gordon. Przybyli na uroczystość m.in. okręgowy insp. pracy p. Zagórowski, inspektor pracy 58 obwodu p. Dąbrowski, naczeln. wojew. urzędu zdrowia dr. Krysiński, prezydent miasta p. Bolt. Świat lekarski reprezentowali pp. dr. Dandelski, dr. Szaad, dr. Głowacki, dr. Swinarski. Z aptekarzy miejscowych stawił się p. Łabudziński, z lek. dentystów - dr. Zyczkowski. Obecni też byli pp.: Rolewski, przewodn. komisji rozjemczej, inż. Ulatowski, twórca projektu budowy, budowniczy Szneider, prowadzący prace budowlane. Licznie reprezentowaną była prasa.

Po podpisaniu przez obecnych aktu erekcyjnego, p. A. Antczak, odczytał akt wykonany drukiem z piękną winietą dziełem inż. Ulatowskiego poczem akt włożono do tuby z blachy cynkowej wraz z kompletem monet i zalutowano. Aktu poświęcenia kamienia węgielnego dokonał ks. prałat Wysiński, który też rzucił pierwszą kielnię cementu. Tuba z aktem i monetami zamurowaną została "ku wiecznej rzeczy pamięci". Po zakończeniu aktu poświęcenia dokonano zdjęcia fotograficznego, poczem wszyscy uczestnicy obchodu udali się do Dworu Artusa, gdzie zarząd kasy podejmował ich wieczerzą, podczas której wygłoszono szereg toastów.

Słowo Pomorskie, 24 listopada 1928 r.

Robotnik spadł z wysokości. We czwartek 22 bm. około godz. 19-ej przy budowie gmachu Kasy Chorych przy ul. 3 Maja zdarzył się nieszczęśliwy wypadek. Robotnik Grzegorz Mozul w pewnym momencie nieuważnie stąpiwszy spadł z wysokosci około 3 m. na cementowanę podłogę, doznając pęknięcia czaszki, wstrząs mózgu i silnego krwotoku wewnętrznego. Zupełnie nieprzytomny przewieziony został samochodem do lecznicy miejskiej. Stan jego jest bardzo poważny.

Słowo Pomorskie, 8 grudnia 1928 r.

"Wieńcowiny" Kasie Chorych.  Fundowany przez toruńską Miejską Kasę Chorych "Pałac zdrowia" przy ul. 3 Maja budowany jest w tempie iście amerykańskiem: Oto zaledwo na początku września b. r. rzucono pierwsze kielnie cementu w podwaliny tego gmachu, a już obecnie cała okazała 2-piętrowa budowla stoi pod dachem i przed paru dniami odbyły się już "wieńcowiny". Przynosi to oczywiście zaszczyt firmie "Szneider", która wykonuje budowę. Wewnętrzne wykończenie i budowa wszelkiego rodzaju instalacyj (wodociągów, światła, ogrzewania, urządzeń. leczniczych itp.) zabierze więcej czasu, niż budowa samego gmachu i wykończona ma być na jesieni przyszłego roku.

Słowo Pomorskie, 3 października 1929 r.

Słaba brama! We wtorek 1. bm. 6-letni Franio Majszewski (Koń-cowa 1) przyniósł, jak zwykle, około godz. 16-tej, podwieczorek ojcu swemu, pracujacemu przy budowle Kasy Chorych przy ul. 3 Maja. Gdy chłopak wchodził na ogrodzony teren budowy, zawaliła się nagle brama ogrodzenia i spadła na chłopca. Franio doznał złamania nogi. Nieszczęśliwego chłopca przewieziono karetką pogotowia do lecznicy miejskiej.

Słowo Pomorskie, 5 października 1929 r.

Chłopak nie przyniósł podwieczorku. Budowniczy P. Fr. Schneider, prowadzący roboty budowlane przy budowie Kasy Chorych, prosi nas w związku z notatką w n-rze 228 "Sł. Pom." o złamaniu nogi przez Frania Majszewskiego, na którego zawaliło się ogrodzenie, że chłopak ten nie przynosił ojcu podwieczorku, lecz ten kręcił się tam bez potrzeby i celu, a dokąd dostęp osobom obcym jest zakazany.

Dzień Pomorski, 22 listopada 1929 r.

Patac Zdrowia będzie ozdobą miasta. Budowę ukończą w przyszłym roku. 
Toruń pod względem inicjatywy rozbudowy i budowy, daje się że nie ustępuje miejsca innym miastom, jemu podobnym.

Inicjatywa prywatna, pozostaje niemal na szarym końcu. Tylko gdzieniegdzie, zauważyć można budowlę prywatną, dźwigającą się z wielkim trudem. Bezsprzecznie, na obecny zastój budowlany, składają się różne przyczyny, które niejedną inicjatywę w tym kierunku poprostu utrudniają, jeżeli nie zabijają.

To też rozumiejąc owe trudności, nie dziwimi sięzbytnio owemu zastojowi budowlanemu ze strony osób prywatnych. Miasto zaś, które miałoby co i gdzie budować, nie może także w całej pełni wyzyskać swojej inicjatywy w tym kierunku albowiem zaangażowało się w różnych poważnych budowlach jak gmach Województwa, most na Wiśle, domy robotnicze itp. Nie chce więc, może, w interesie swoich obywateli, zbytnio obciążać ich daninami z tytułu nowych budowli.

Pozostały instytucje i stowarzyszenia. Te znowu chciałyby się pobudować, ale przeważnie także nie moją za co!

Ot i cały z tego powodu wielki kram budowlany.

Że jednak przecież coś się tam buduje, wystarczy przejść się przez niektóre ulice miasta, aby zobaczyć będące w budowie — nawet wcale okazale gmachy.

Zajrzyjmy na chwilę do budującego się pięknego gmachu miejskiej Kasy Chorych, przy ul. Trzeciego Maja, nazwanego dla swej okazałości "Pałacem Zdrowia". Dwupiętrowy, potężnych rozmiarów gmach. Zewnętrznie i wewnętrznie jest on w fazie końcowych robót, rzecz oczywista, bez wewnętrznego urządzenia. Główne wejście prowadzi do może niezbyt obszernego hallu, gdzie mieścić się będzie rodzaj poczekalni. Jak się jut dziś zorjentować można, rozmieszczenie poszczególnych oddziałów było bardzo praktycznie obmyślone i do potrzeb pryzstosowane. Sycyeglnie obszerne i pełne światła są sale i korytarze. Pod tym względem nie szczędzono miejsca, a kierowano się jedynie higieną.

W suterynach tego gmachu znajdą pomieszczenie tak miastu naszemu niezbędne, publiczne łazienki i natryski, z których za niezbyt (jak apewniają) wysoką opłatą, korzystać będę mogli wszyscy obywatele miasta. Ponadto w suterynach znajdą pomieszczenie ubikacje gospodarcze.

Na parterze, poza gabinetem lekarza dyżurnego znajdują się: Zakład wodoleczniczy dla chorych członków Kasy, Zakład Zanderowski i fizykoterapeutyczny oraz kuchnia mleczna dla dzieci.

Na 1 piętrze zostaną pomieszczone biura adminktracji, gabinet naczelnego lekarza Kasy Chorych, Poradnia dla matki i dziecka, Poradnia dla gruźlicznych (z osobnem wejściem) i dla tychże kuchnia mleczna. Dalej gabinet dentystyczny, laboratoria i Zakład rentgenowski.

Na II piętrze znajdą się: Ambulatoria lekarskie. oddziały: inhalacyjny, chorób skórnych i wenerologiczny, chirurgiczny, wreszcie prywatne mieszkanie dyrektora Kasy Chorych.

Wedle zapewnień miarodajnych osób, "Pałac Zdrowia" otrzyma również najnowsze techniczne urządzenia wewnętrzen w każdej dziedzinie leczniczej.

Piękny ten gmach, który stanie się niewątpliwie jeszcze jedną więcej ozdobą naszego miasta, projektował architekt inż. Ulatowski, zaś jego budowę prowadzi budowniczy Fr. Schneider, zatrudniając przy niej wyłącznie siły fachowe i robotnicze — miejscowe.

"Pałac Zdrowia" wykończony i oddany zostanie do użytku publicznego, przypuszczalnie w kwietniu 1930 r. 

Słowo Pomorskie, 4 lutego 1931 r.

Poświęcenie Kasy Chorych. Nowowzniesiony gmach Kasy Chorych w Toruniu, który częściowo jest już oddany do użytku instytucji, będzie we czwartek 5 brn. uroczyście poświęcony przez ks. biskupa dr. Okoniewskiego. Jak nas informują„ na nroczystoć tę przybędzie także minister pracy i op. społ. dr. Hubicki.

Poświęcenie odbędzie śię o godz. 13.30.

Słowo Pomorski, 7 lutego 1928 r.

Poświecenie gmachu Kasy Chorych.
Wykończony już w zeszłym roku gmach miejskiej Kasy Chorych przy ul. 3 Maja został w ub. czwartek 5 bm. poświęcony. Poświęcenia dokonać miał J. E. ks. biskup chełmiński dr. Okoniewski, który w drodze samochodem do Torunia na szosie grudziądzkiej w pobliżu Stolna musiał zawrócić, bowiem samochód nie mógł przebić się przez zaspy śnieżne. Zapowiedziany przyjazd min. pracy i opieki społ. również nie nastąpił. P. ministra zastępował dyrektor Gł. Urzędu Ubezpieczeń inż. Grabowski.

Ok. godz. 13.30 w westibulu nowego gmachu Kasy Chorych zgromadzili się przedstawiciele władz państw., cywilnych i wojskowych, municypalnych, duchowieństwa, świata lekarskiego, prasy. Przybyli w komplecie członkowie zarządu i Rady Kasy Chorych, przedstawiciele insp. pracy, okr. urzędu ubezpieczeń, zakł. ubezp. pracown. umysł. i inni.

Zgromadzonych powitał prezes zarządu Kasy Chorych p. A. Antczak, kreśląc w swojem przemówieniu dzieje powstania nowego gmachu, zwanego "pałacem zdrowia". Gmach wzniesiony został z funduszu rezerwowego i z pożyczki, udzielonej przez zakład ubezp. pracown. umysłowych. Z kolei poświęcenia gmachu dokonał ks. Klin, wikary z Mokrego, poczem obecni przedstawiciele władz zwiedzali gmach i jego urządzenia, którym poświęcimy niebawem osobny artykuł.